Trzy małe świnki ze swoją mamą w chlewiku sobie mieszkały.

I choć je mama pilnie uczyła jeść ładnie nie umiały.

Okruszki rzucały, jeść ładnie nie chciały.

Okruszki wkoło rzucały.

Kiedy w korytku pyszne śniadanie mama im podawała.

Pierwsza różowa niesforna świnka nosek do niego wkładała.

Oj, bardzo to brzydko nos wkładać w korytko.

Oj bardzo, oj bardzo brzydko.

A druga świnka także różowa kopytka kładła w korytko.

Nie chciała wcale słuchać swej mamy, że zachowuje się brzydko.

Kopytka w korytko nieładnie i brzydko,

Wsadzać kopytka w korytko.

A trzecia mała świnka różowa kręciła się i mlaskała.

Kaszkę na mleku kiedyś z korytka prosto na ziemię wylała.

Na ziemię wylała i jeszcze się śmiała,

Niegrzeczna świnka mała.

Mama  krzyczała rozgniewana stawiając świnki do kąta.

Takie są tylko niegrzeczne prosiaczki, kto teraz będzie tu sprzątał?

Prosiaczki do kąta! A kto tu posprząta?

Kto po nich będzie tu sprzątał?

Razu pewnego zmartwiona mama po rozum poszła do głowy.

Rzekła: dla tego, kto będzie grzeczny deser mam pyszny i zdrowy.

Po rozum do głowy i pomysł gotowy.

Deser jest pyszny i zdrowy.

I już 3 świnki bardzo porządnie jedzą łyżeczką jajeczko.

Nie brudzą, nie mlaszczą, bo kazdy chce dostać w nagrodę ptasie mleczko.

Już świnki są grzeczne, bo kazda koniecznie chce dostać ptasie mleczko.